Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ

Η επιμόρφωση των φωτογράφων, το πρόγραμμα ΕΣΠΑ και ... ένα χιλιάρικο που μεγάλωσε και έγινε ενάμιση

Συνάδελφοι φωτογράφοι μέλη της ΕΚΦΑ.

Εδώ και δύο μήνες συγκεκριμένα συνδικαλιστικά στελέχη του χώρου μας, με πρώτο τον πρόεδρο αλλά και άλλους συναδέλφους υποψήφιους στις εκλογές της ΕΚΦΑ, έχουν επιδοθεί εν κρυπτώ και επιλεκτικά σε ένα αγώνα να “ενημερώσουν” τα μέλη μας για τη... δυνατότητα να πάρουν χρήματα από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ.

Κατά τη διάρκεια της ετήσιας γενικής μας συνέλευσης έγιναν απο τη μεριά μας συγκεκριμένες καταγγελίες για τις επιλεκτικές συναντήσεις που οργανώθηκαν σε όλη την Αθήνα με πρωτοβουλία στελεχών της ΕΚΦΑ χωρίς καμία ενημέρωση ή απόφαση του ΔΣ.

Άραγε κλήθηκαν στις συναντήσεις και οι 300 (οι ταμειακά ενήμεροι έστω) φωτογράφοι μέλη της ΕΚΦΑ?

Στο ερώτημά μας γιατί σε αυτές τις συναντήσεις δεν κλήθηκαν όλοι οι συνάδελφοι της κάθε περιοχής πήραμε από τον πρόεδρο της ΕΚΦΑ την απάντηση οτι δεν κλήθηκαν μόνο οι σύμβουλοι της Αγωνιστικής Συνεργασίας επειδή έτσι κι αλλιώς ήταν αντίθετοι με το πρόγραμμα(!!!).
.
Δε μας είπε όμως γιατί οι συναντήσεις αυτές κρατήθηκαν μυστικές από το ΔΣ της ΕΚΦΑ, με βάση ποια απόφαση του ΔΣ πραγματοποιήθηκαν και τελικά, αφού έγιναν με σκοπό να ενημερωθούν οι συνάδελφοι για το πρόγραμμα, γιατί αποκρύφτηκαν ακόμη κι από τον απολογισμό δράσης του ΔΣ;

Μάλλον δεν ήταν και τόσο ιερός ο σκοπός.
Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα θα χωρέσουν έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι συνάδελφοι, υπολογίζονται σε 50 εως 80 άτομα, άρα δεν απευθύνεται στο σύνολο των φωτογράφων. Αυτό φυσικά δεν αποτρέπει τα συγκεκριμένα στελέχη από το να μοιράζουν ελπίδες σε όλους προκειμένου να στήσουν τον εκλογικό μηχανισμό ενός κατά τα άλλα «ενιαίου» ψηφοδελτίου.



Αναλυτικότερα για το πρόγραμμα:

Μετά από απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΚΦΑ αποφασίστηκε η συμμετοχή του σωματείου μας στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που σύμφωνα με τους προωθητές του αποσκοπεί στη μελέτη, ξεχωριστά για κάθε επιχείρηση που συμμετέχει, σε ότι αφορά τις ανάγκες της σε βελτίωση των προϊόντων της, την προώθηση των εργασιών της και την αντίστοιχη εκπαίδευση του προσωπικού της προκειμένου, όπως ισχυρίζονται, να μπορέσουν αυτές οι επιχειρήσεις να...ξεπεράσουν την κρίση.

Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο.
Τη στιγμή που η κυβέρνηση στοχοποιεί τους μικρομεσαίους εφαρμόζοντας μια πολιτική καταστροφής τους με παράλληλη ενίσχυση των μονοπωλιακών ομίλων (φοροαπαλλαγές και άλλα μέτρα ενίσχυσης τους) πάει πολύ να ισχυρίζεται οτι ενδιαφέρεται για την επιβίωσή τους. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό στους πιο έμπειρους ώστε να τους βάλει σε υποψίες οτι κάτι άλλο συμβαίνει εδώ.

Τι μπορούμε να κάνουμε ως μικρομεσαίοι και αυταπασχολούμενοι προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την κρίση;
Να ενωθούμε ώστε οργανωμένα και από κοινού με τα άλλα λαϊκά στρώματα που πλήτονται να ανατρέψουμε τις πολιτικές που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση και μας στέλνουν στο λουκέτο. Στην πορεία να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε και γεμίζει τα ελβετικά θησαυροφυλάκια.

Ποιός όμως μπορεί να οργανώσει έναν τέτοιο αγώνα;
Τα συνδικάτα. Αυτά έχουν τη δυνατότητα να οργανώσουν τα μέλη τους σε κάθε χώρο και από κοινού να δουλέψουν σε τέτοια κατεύθυνση.
Έρχεται λοιπόν εδώ το συγκεκριμένο πρόγραμμα, ως μέρος μιας συνολικής προσπάθειας χειραγώγησης σωματείων και συνδικαλιστών να βάλει τα συνδικάτα διαχειριστές των κονδυλίων. Και μάλιστα με τους πλέον αδιαφανείς όρους ώστε να αφήνει περιθώρια κακοδιαχείρισης (για να ειμαστε επιεικείς...)
Υπάρχει μεγάλη εμπειρία πλέον από αντίστοιχες τέτοιες κινήσεις και στο εξωτερικό απο δεκαετίες αλλά και στη χώρα μας για το πώς πέτυχαν την εξαγορά και ενσωμάτωση των συνδικάτων ώστε αυτοί που κυβέρνησαν να τα έχουν ελεγχόμενα προκειμένου να αποκοιμίζουν τους εργαζόμενους και στις καίριες στιγμές να στηρίζουν τις κυβερνητικές επιλογές.

Χρειαζόμαστε όμως επιμόρφωση, μπορεί να παίζονται άλλα παιχνίδια αλλά τουλάχιστον να έχουμε αυτό το κέρδος.
Καταρχάς είναι θέμα αξιοπρέπειας να μην αποδεχτούμε αυτό το ρόλο για το σωματείο μας. Να μην επιτρέψουμε τη μετάλλαξή του σε κρατικοδίαιτο φορέα, μεταλλάσσοντας τη φυσιογνωμία του, πράγμα που θα βρούμε σύντομα μπροστά μας όταν θα το χρειαζόμαστε. Το σωματείο πρέπει να στηρίζεται οικονομικά στα μέλη του ώστε να μπορεί να είναι ανεξάρτητο και να παλεύει για τα συμφέροντά τους.
Ο καθένας μας επίσης χρειάζεται να απορρίψει ένα τέτοιο ρόλο για το εαυτό του, να μη δικαιώσει το γνωστό «όλοι μαζί τα φάγαμε».

Όπως είπαμε και πιο πάνω το πρόγραμμα υποτίθεται ότι αποσκοπεί στο να μελετήσει κάθε επιχείρηση χωριστά και να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της. Έτσι κι αλλιώς λοιπόν δεν πρόκειται απλά για πρόγραμμα κατάρτισης, τέτοια προγράμματα υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν και η ΕΚΦΑ συμμετέχει οργανώνοντας σεμινάρια με συγκεκριμένο κάθε φορά περιεχόμενο. Στα οποία συμμετέχει και η Αγωνιστική Συνεργασία ορίζοντας μάλιστα κάποιες φορές και το περιεχόμενό τους παρά τον τρόπο που οργανώνονται (ΚΕΚ ΓΕΣΕΒΕ) κι ας μην είναι αυτός που θα θέλαμε.
Εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει οτι το πρόγραμμα μπορεί, υπό πολλές προϋποθέσεις, να έχει αποτέλεσμα σε μια μεγάλη επιχείρηση. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου οτι επιχειρήσεις με πάνω από 20 άτομα (υπάρχει τέτοια στον κλάδο μας;) μπορούν να τα οργανώσουν μόνες τους χωρίς τη μεσολάβηση κάποιου σωματείου, βάζοντας και με αυτό τον τρόπο ζεστό χρήμα στα ταμεία τους.

Αν παρ’ όλα αυτά κάποιος πιστεύει ότι μια μελέτη θα τον βοηθούσε να αναπτύξει τη δουλειά του θα πρέπει να έχει υπ όψη του οτι τα κριτήρια της κάθε μελέτης είναι διαφορετικά και μάλιστα τόσο υποκειμενικά που πρακτικά το αποτέλεσμα της μελέτης μπορεί να είναι εξαρχής ορισμένο. Πάει περίπατο λοιπόν κάθε επιστημονικότητα της μελέτης. Όσο για τις αιτίες της κρίσης, αυτές έτσι κι αλλιώς δεν αντιμετωπίζονται με μελέτες.


Εντάξει λοιπόν ως εδώ, με τα 1500 ευρώ τι ακριβώς συμβαίνει;

Όπως είπαμε στην αρχή, στελέχη του χώρου και υποψήφιοι στις εκλογές της ΕΚΦΑ, έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα να ενημερώσουν τα μέλη μας για την ευκαιρία να πάρουν χρήματα. Αρχικά το ποσό οριζόταν στα χίλια ευρώ ενώ πλησιάζοντας στις εκλογές έγινε χίλια πεντακόσια ( άραγε θα μεγαλώσει κι άλλο ως τη μέρα των εκλογών;...). Πώς θα τα πάρουν αυτά τα χρήματα; Παρακολουθώντας 200 (ή 300 ...) ώρες σεμιναρίων και εισπράττοντας 5 ευρώ για την κάθε ώρα. Μα οι περισσότεροι είμαστε αυταπασχολούμενοι, αν υπολογίσουμε τις ώρες που θα χρειαστεί να κλείσουμε τα μαγαζιά μας προκειμένου να παρακολουθήσουμε τα σεμινάρια το κόστος θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο...
Εκτός κι αν δε χρειαστεί να τα παρακολουθήσουμε αλλά απλά θα βάλουμε μια υπογραφή.
Οπότε ερχόμαστε στο αρχικό «όλοι μαζί τα φάγαμε»...

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ, ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΝ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΛΙΣΒΕΡΙΣΙ.

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΚΦΑ

ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ ΜΑΣ, ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ

ΟΣΟΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΘΗΚΑΝ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΑ ΤΗΝ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ